Bir Yaşam İki Hayat
tamamlanmış insan yoktur; tam anlanmış insan da yoktur gerçi.. lakin tamamlıyordun beni.. tam anlıyordun.. neredeyse hiçbir eksiğimiz yoktu.. birbirini döndürüp duran iki çarktan, bir elmanın iki yarısından, bir bütünü işleten iki parçadan biri sendin hep, diğeri ben.. gün gecesiz, şarkılar özlemsiz, şiirler aşksız nasılsa öyleydik birimiz olmadan.. sanıklık dururken tanıklığı seçemedik hiçbir hikayede.. izlemek için ayıracak hiç zamanımız olmadı, çünkü oyunun içindeydik hep.. sürekli dahil oldum, hiç durmadan dahil ettin.. hayat senindi ama yaşayan bendim.. şiirler senindi, okuyan ben.. kuralları koyan sendin, fakat oyunda kaybeden hep ben.. sen buldun tüm rakiplerimi ama ödüllere her zaman ben kondum.. gündüzleri sen aldın, geceleri bana bıraktın.. şimdiki zaman senindi, geçmemiş ve gelmeyecek olan benim.. sen, her istediğinde anı değiştirebiliyordun.. ama nedense, ben kendiminkilere hiç dokunamıyordum.. sonsuzluk senin en büyük keyfindi, bitip kaybolacak olmak ise benim en ...